Izabela Suwiczak-Lewandowska
Akryl na płótnie
50×70
2022

„Okno wspomnień” to obraz o świetle, które przenika przez warstwy pamięci.

Malując tę pracę, chciałam zatrzymać moment, w którym przeszłość wdziera się do teraźniejszości – nie wprost, ale poprzez fragmenty, przebłyski, niedopowiedzenia. „Okno” nie jest tu klasycznym widokiem – to raczej symboliczne przejście, przez które zaglądamy do głębszych pokładów własnego doświadczenia.

Przestrzeń wokół jest pełna cieni i zgaszonych tonów – to przestrzeń niepewności, zapomnienia, może nawet straty. A jednak przez ten półmrok przedziera się światło – jasne, ciepłe, niesione przez obrazy, które mimo upływu czasu wciąż w nas żyją.

Podzielone na cztery części „okno” przedstawia spiralę, symbol ruchu, trwania, powrotu. Bo pamięć nie jest liniowa – jest ruchem w głąb, nawrotem, pętlą.

Ten obraz jest dla mnie jak szept – cichy znak, że nawet w najciemniejszym kącie można odnaleźć przebłysk siebie.